De routes van ons erfgoed: 130 km in de Gaume

Om het seizoen af te sluiten, stellen wij u een reis voor naar het zuiden van Wallonië, in deze kleine karaktervolle streek die de Gaume wordt genoemd, niet te verwarren met de Ardennen. We hebben gekozen voor de Abbaye d’Orval als toegangspoort, een klassieker waar we altijd met plezier op terugkomen, vooral omdat er in de omgeving veel mooie wegen zijn. Hier zijn 130 mijl van ontdekking en plezier…

De regen die ons vanuit Namen vergezelde, soms zachtjes, soms krachtiger, om op miraculeuze wijze te stoppen bij de Abbaye d’Orval… Het beroemde microklimaat van de Gaumais (gemiddeld +2-3°C in vergelijking met de Ardennen…)? Een goddelijke interventie? Wie weet!

Vanaf de Guardian Angel Inn worden de eerste kilometers, afgelegd op prachtige ondergroei-wegen die goed ruiken na de regen, echter voorzichtig benaderd: het oppervlak is doorweekt en sporen van modder zijn niet zeldzaam … Dan zullen we geleidelijk aan het tempo opvoeren, in vertrouwen gebracht door de geweldige grip op de natte Pirelli Scorpion Trail II Pirelli die onze grote paden uitrusten.

We passeren Bellefontaine en vervolgens Lahage waar een mooi kronkelig weggetje op ons wacht, langs een zwervende beek die ons naar Meix-devant-Virton zal leiden, vlakbij, zoals de naam al aangeeft, Virton, de “hoofdstad” van de Gaume. We verlaten de stad op de N82, richting het noordoosten, richting Arlon.

Zeg “Stadhuis.”

Bij Ethe nemen we een pauze voor het oude stadhuis. Dit is een andere bijzonderheid van de Gaume: hier is er geen stadhuis, geen burgemeester, maar gemeentehuizen en burgemeesters, zoals in Frankrijk! In Saint-Léger buigt de algemene richting naar het zuiden en wordt het reliëf duidelijker.

De weg heeft een aantal zeer mooie virolos waar het uitzicht ver weg is, tot Mussy-la-Ville, dorp waar in 1822 een zekere Etienne Lenoir, uitvinder van de verbrandingsmotor, werd geboren. Deze 2-taktmotor, die op gas draait, had de bijzonderheid dat hij een mechanisch gestuurde uitlaatklep had. Al in 1861 werd met deze motor een boot op de Seine aangedreven. Later zou een Lenoir-auto zonder problemen Parijs met Joinville-le-Pont verbinden, met een gemiddelde snelheid van 3 km/u. Lenoir is ook bekend als de uitvinder van de bougie, nog steeds een essentieel onderdeel van de hedendaagse benzinemotoren.

De grens is nu heel dichtbij. We steken het over aan de kant van Gorcy, de eerste Franse plaats, waarvan de oversteek wordt onderbroken door vele “haltes” in een rechte lijn… die iedereen hier lijkt te respecteren! Een merkwaardige manier om het verkeer te vertragen, efficiënt maar niet erg natuurlijk.

Het reliëf wordt dan meer geaccentueerd en bebost in de richting van Saint-Pancré, Tellancourt en Fresnois-la-Montagne, hoeken waar je waarschijnlijk nog nooit het einde van de banden hebt bereikt! We “tuinieren” een beetje met een bosweg die verboden is voor het verkeer, maar we vinden eindelijk een oplossing, met een indrukwekkende afdaling en een prachtig panorama als bonus…

La Petite Provence

De 1/200.000 Michelin-kaart, waar we meer dan ooit trouw aan blijven, toont de weg die zich langs de Chiers slingert, tussen Montigny-sur-Chiers en Charency-Vezin, als een schilderachtige route. Het is inderdaad zo mooi als het loont om te rijden, met zijn medium tot snelle rondingen. Goed gedaan, Mr Michelin!

We hebben de tijd van ons leven. Het is een doordeweekse dag en het verkeer is erg licht. In Torgny keren we binnen enkele kilometers terug naar Belgisch grondgebied. Het dorp, prachtig versierd met bloemen, nodigt u uit om te luieren op het kleine plein, voor een glas lokale wijn… De wijnbouw, een zeer oude traditie in Torgny, is nog steeds aan de gang. Ook de okerkleurige huizen met rode pannendaken die aan de Provence doen denken, zijn een kijkje waard.

De Citadel van Montmédy verdient een bezoekje, maar we hebben het kortgesloten, in de haast, om naar Avioth en zijn weelderige gotische basiliek te gaan. Een must-see in de regio die u niet mag missen: onze route passeert recht voor de deur! De D110 slingert zich welwillend door Breux voordat we de grens bereiken… waar de Franse vliegtuigdouane dienst heeft als we passeren. Het interesseert ons niet om terug te komen naar België, maar om de voertuigen die Frankrijk binnenkomen…

Nu ruikt het als een stal. We hebben nog maar een dozijn mijl te gaan om terug te komen naar Florenville. Aangekomen op de Place Albert I offeren we ons op aan de traditie van de pot van de vriendschap, zoals het hoort na een mooie wandeling onder vrienden. Goede weg en voorzichtigheid, altijd!

We weten ook dat de reis is gefilmd, we zullen binnenkort de video op de blog publiceren. We denken er ook aan om een meer professionele video te maken om onze motorclub te promoten. We zijn op zoek naar een goed video-agentschap in Antwerpen. Het 87seconds bureau lijkt een goede optie. Mocht u nog andere suggesties hebben, aarzel dan niet om deze naar ons te sturen.